Numizmatyka

Wartość monety a stan jej zachowania

lut 29,2016  0

Najważniejszym czynnikiem, który decyduje o wartości monety kolekcjonerskiej, jest jej nakład. Ale istnieje jeszcze kilka innych czynników, jak masa monety, próba kruszcu, cena za uncję danego kruszcu czy stan zachowania monety. Właśnie ten ostatni z wymienionych elementów jest przy wycenie monet brany pod uwagę jako drugi, zaraz po nakładzie. Ma on szczególne znaczenie zwłaszcza podczas opisu starszych monet. Czym jest stan zachowania i jakie jego stopnie wyróżniamy?

11323261315_a05882aa45_zRóżne stowarzyszenia i domy aukcyjne wyróżniają różną liczbę stopni na skali zachowania monet. Np. skale polska, amerykańska czy niemiecka uwzględniają po siedem stopni. Pierwszy z nich, stan menniczy, to stan monet, które nigdy nie były używane jako środek płatniczy i nie mają na sobie żadnych śladów użytkowania.

Stany określane kolejnymi numerami dotyczą monet coraz starszych i coraz bardziej zniszczonych. Stan II – „znakomity” (ZN) – przynależy monetom o nieznacznych uszkodzeniach powstałych w mennicy w trakcie produkcji lub w transporcie. Monety te powinny odznaczać się widocznym połyskiem stempla. Kategorię II nadaje się także monetom przeznaczonym do obiegu, lecz wycofanym z niego przed pojawieniem się wytarć i zarysowań.

Stan z numerem trzecim, „bardzo piękny” (BP), także dotyczy monet z nieznacznymi uszkodzeniami, ale powstałymi już w obiegu. Uszkodzenia te to lekkie wytarcia wyższych partii reliefu, małe rysy, skaleczenia brzegu monety. Monety, których kontur rysunku jest w stu procentach czytelny, opisuje jeszcze jeden stopień, czwarty („piękny”). Kolejne stopnie – V, VI i VII, nadaje się już monetom z bardzo dużymi śladami zużycia.

Jeśli niektórych danych z monety nie da się już odczytać (np. części bądź całej daty, znaku mennicy), nadaje się jej status „bardzo dobry”. Skąd tak pozytywna nazwa, skoro uszkodzenia monety są tak duże? Wszystko przez to, że taką monetę da się jeszcze określić. W przypadku, gdy określenie możliwe jest jedynie dzięki dużemu doświadczeniu badacza, analizie kontekstu znaleziska i wnikliwym porównaniom z literaturą przedmiotu, wagą, średnicą i metalem innych monet, monecie nadaje się status „dobry” (VI). W stanie „złym” (VII) są natomiast monety, których nie da się jednoznacznie zidentyfikować.

Rzetelne określenie stanu monety określa się mianem gradingu. Oprócz uszkodzeń, bierze się tu pod uwagę także to, czy moneta nie była czyszczona, sprawdza się też autentyczność numizmatu. Na aukcjach praktycznie nie pojawiają się monety o stanie gorszym, niż ten określany przez liczbę III. Aby srebrne czy złote monety mogły poszczycić się stanem menniczym, muszą być zabezpieczone poprzez zapakowanie ich w slab oraz muszą mieć nadany certyfikat jakości.

Pozdrawiamy, Skarbnica Złota.

 

Moneta, która zmienia świat

trex
Previous
mz_1-10-filharmonic-1(1)

Historia muzyki zapisana na monecie

Next

Brak komentarzy

    Dołącz do dyskusji

    Email this post to a friend.

    or Close

    Zaloguj

    Zgubiłeś hasło?

    Zarejestruj się

    LOST PASSWORD